czwartek, 2 października 2014

Autumn...? Autumn!





Dni są coraz krótsze, poranki mgliste a ludzie na ulicy zdają się usilnie przypominać mi, że ta pora roku ma jedno nieodłączne skojarzenie - jesienna depresja. Mimo, że uwielbiam tę porę roku, zaczynam przejmować ten nastrój i oblegać w moim jeszcze nieogrzewanym pokoju. Wszystko co kocham w jesieni zaczyna właśnie dawać mi się we znaki, niezawsze w przyjemny sposób. Właśnie tak. "Rześki chłód" czasami sprawia, że sinieją mi dłonie, krótkie dni niezmiennie zaskakują, a długie noce... Długie noce zapędzają moje myśli w najdalsze zakątki mojego małego analitycznego mózgu. To wszystko nie brzmi jak stan, w którym niespecjalnie przyjemnie jest trwać. Ale to tylko kwestia przyzwyczajenia, to jest kilku dni czy tygodni, kiedy jakieś wywracające i mieszające się myśli zastąpi spokój. I ogrzewanie. Wtedy zacznie się moje "konsumowanie" tej pory roku. Herbata lub kawa, skarpetki grubości dywanu, lampki nad łóżkiem (nie, to nie znaczy "zima"!), tryb obserwatora życia, godziny nowej muzyki i ogrom inspiracji dobijającej się do mnie drzwiami i oknami. Naprawdę dobre strony istnieją. Przynajmniej z mojej perspektywy. Dopiero w zeszłym roku jesień realnie rozkochała mnie w sobie. Zafascynowało mnie to uspokojenie się przyrody i ludzi. To opadanie. Zmiany kolorów z najjaśniejszych i dość jednolitych na całą barwę burgundów, brązów i zieleni, tych butelkowych.

I tak wiem, że puentą tej całej wypowiedzi będzie - aura wreszcie sprzyja uznaniu moich upodobań co do spędzania czasu za normalne i adekwatne, prawda...? 

Próbując oddać mój nastrój, troszkę rozmaitych różności na koniec, cobyś z pustymi rękoma stąd nie odchodziła/odchodził.

QUOTES

  • "Autumn's the mellow time"
       ~ William Allingham
  • "Delicious autumn! My very soul is wedded to it, and if I were a bird I would fly about the  earth seeking the successive "autumns"
       ~ George Eliot
  • "I'm so glad I live in a world where there are Octobers.”
       ~ 
    L.M. Montgomery, Anne of Green Gables
  • "“Fall has always been my favorite season. The time when everything bursts with its last beauty, as if nature had been saving up all year for the grand finale.”
       ~ 
     Lauren DeStefano, Wither
  • “No spring nor summer beauty hath such grace as I have seen in one autumnal face.
       ~ 
     John Donne, The Complete Poetry and Selected Prose
  • “Autumn...the year's last, loveliest smile."
       ~ 
    William Cullen Bryant
  • “I cannot endure to waste anything so precious as autumnal sunshine by staying in the house."
       ~ 
    Nathaniel Hawthorne, The American Notebooks


SONGS


LINK(S)

P.S. Dziękuję każdemu, kto poświęcił chwilkę i preczytał, posłuchał.
                        Planuję zrobić post ze zdjęciami. Ktokolwiek chce?
       

3 komentarze:

  1. Paolo Nutini <3
    Ps: Przyjemnie tu! Życzę powodzenia w blogowaniu:)

    OdpowiedzUsuń
  2. I jeszcze ja cos znalazlam o paradoksie jesieni, ktory oszukuje nasze mozgi - niemal wszyscy lubia te pore roku, a przeciez jesienia wszystko umiera, odchodzi. Szybciej, wolniej ale odchodzi. Niepowtarzalnie. Zaraz Boze Narodzenie, depresja stycznia, luty - chyba najgorszy miesiac w roku, choc z drugiej strony luty to juz tuz przed. Ja nie lubie jesieni. Mam wrazenie, ze wyczekujac jej konca, lapie chciwie kazda chwile, ktora mi przypomina rozesmiane, humorzaste tutaj lato. Scigam sie z pogoda, nastrojami, zmeczeniem. Jedyne, co lubie zima to lampki nad cala Bahnofstrasse.
    Pisz, pisz.
    Inspirujesz.

    Buziaki znad Zurich Lake <3

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. strasznie mnie to ubogaca i szczerze mówiąc czekałam, aż ktoś tu, czy gdziekolwiek indziej napisze swoją antytezę na temat jesieni. potrzebny mi był wręcz inny punkt widzenia. jest to paradoks. ale może ludzie potrzebują tego uspokojenia i wzrastającej liczby godzin spędzonych w domu po szaleństwie upałów, wyjazdów (cóż, niekażdy...) i ogólnego zamieszania. ogółu ludzi nawet nie będę starać się zrozumieć, toż to niemożliwe! (:P)
      ale umiłowanie do lampek u mnie podobne. i świeczek. i swetrów. no jednak coś w tym wszystkim jest, że lubię siedzieć w ciepłym pokoju (nota bene - ogrzewanie włączone!) i obserwować wszystko jak spod 'szklanego klosza' (określenie zapożyczyłam z tytułu książkii Sylvii Plath)
      za miłe słowa STRASZNIE dziękuję, a buziaki w podwójnej ilości odsyłam :*

      Usuń